السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
893
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
آن مرد گفت : اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله ! خداوند مرا فدايت گرداند ! اندوهم را بر طرف كردى . » باب 14 حكم نذر عتق برده غير شيعه 1148 - ( 1 ) ابو على بن راشد گويد : « به امام جواد عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! زنى از خاندان ما فرزندش بيمار شد و گفت : خدايا اگر بيماريش را بر طرف كنى فلان كنيزم آزاد است و آن كنيز شناختى به امامت ندارد . كدام يك از اين دو كار برتر است ؟ فدايت شوم ! اينكه آن را آزاد كند يا بهايش را در كارهاى نيك مصرف كند ؟ امام عليه السلام فرمود : جايز نيست مگر آزاد كردن آن . » ارجاعات گذشت : در روايات باب سيزده از ابواب عتق مناسب با اين بحث هست . باب 15 حكم نذر عتق كنيز در صورت آميزش با آن و خروج آن از ملكش 1149 - ( 1 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام صادق عليه السلام يا امام باقر عليه السلام سؤال كردم : شخصى كنيزى دارد و قرار مىگذارد روزى كه با آن آميزش كند ، آزاد باشد ، سپس آن را به ديگرى مىفروشد و پس از آن دوباره آن را از وى مىخرد . امام عليه السلام فرمود : آميزش با آن برايش اشكال ندارد ، به تحقيق ، آن از ملكش خارج شد . » در كتاب المقنع اين مطلب بدون اسناد به امام عليه السلام آمده است .